De biologische klok

14 februari 2019

Het is in maart 2019 vier jaar geleden dat ik tijdens de voorbereidingen naar het Maag-Darm-Lever (ja echt waar!) congres merkte dat ik een beetje op de top van mijn kunnen zat. Ik voelde me niet lekker en was al doodmoe op de heenweg en toen ik die avond laat mijn stand had opgebouwd, was ook mijn stem ver te zoeken. De eerste congresdag hield ik vol op paracetamol, thee met honing en vooral dóorgaan!

 

Onderuit op het MDL-congres

Na een nacht waarin ik met geen mogelijkheid meer herstelde en enkele keren had overgegeven van vermoeidheid, leek de tweede congresdag bij voorbaat gedoemd te mislukken. Al voor ik de vloer op liep, moest ik weer langs de wc om over te geven. Door mijn wangen tegen de koude tegelwand te leggen hoopte ik nog enigszins af te koelen en de pijn in mijn hoofd de baas te worden, maar het ging toen eigenlijk al echt niet meer. Een bekende MDL-arts gebruikte zijn klinische blik en sommeerde mij direct de boel op te breken en naar huis te gaan. Zelfs dat lukte overigens toen al niet meer op eigen krachten.

 

Een natuurlijk leefritme

Het duurde een half jaar voordat ik echt hersteld was van die periode waarin ik steeds meer van mijzelf had gevraagd. In dat halve jaar zei onze jongste op een morgen, toen ik weer eens moeilijk uit mijn bed kwam: ‘Maar mam, je hoeft voor mij echt niet meer iedere morgen op te staan hoor.’ En nee, hij vond het als dertienjarige de hoogste tijd dat ik de daad per direct bij het woord voegde.

Ik realiseerde me dat ik na twintig jaar moederen over vier kids heel wat gebroken nachten en vroege ochtenden achter de rug had. En dat terwijl mijn natuurlijke leefritme de voorkeur heeft voor doorgaan in de late uurtjes en ’s morgens wat langer blijven liggen. En zeker, lekker langzaam ontwaken en opstaan.

Vanaf die dag ging het met mijn gezondheid pas echt structureel bergopwaarts. Ik kreeg steeds meer weerstand en voelde een sterker lichaam dat tegen een stootje kon. De aanpassing aan mijn biologische klok bleek voor mij het gouden ei.

 

Tegen de klok in

Nu heb ik de luxe dat ik mijn eigen werktijden kan indelen. Ik kan opdrachten aannemen maar ook weigeren, uitsmeren of juist bespoedigen naar gelang ik mij voel. En dat is een weelde, want hierdoor kan ik niet alleen kruizen in mijn agenda zetten, maar ook net iets later op de dag beginnen. En dat scheelt alles!! Door de drie grote opdrachten met een paar heel strakke deadlines, weet ik inmiddels echter ook dat ik inmiddels zo sterk ben, dat ik de wijzers ook weer eens tegen de klok in kan draaien. En dat is wel heel erg fijn om te ontdekken!

 

 

NL/IBDD/16/0025e  feb/19

 

 

Je verlaat nu de website www.wijhebbencolitis.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is.
Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.

    

Je verlaat nu de website www.wijhebbencolitis.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is.
Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.