De impact van colitis ulcerosa

26 februari 2019

Toen de buikklachten ontstonden was ik nog fulltime aan het werk. In een paar weken tijd was ik zo ongelooflijk moe. Soms moest ik achter in de auto liggen om even bij te komen. Op de wc liep ik leeg. Tegen de tijd dat ik klaar was moest ik alweer. Op een gegeven moment dacht ik dat het heel normaal was, dat ik zo vaak moest. Het is gek hoe snel je daar onbewust aan went. Ik heb tegenwoordig totaal geen gêne meer. Als ik moet, dan moet ik. Ik kan het toch niet in mijn broek doen? Ik word steeds creatiever in de mogelijkheden. Of het nou een bejaardentehuis of een basisschool is waar ik toevallig langs loop, dat kan me niets schelen. Ik vlieg overal naar binnen. En ik heb altijd 50 eurocent bij me!

We hebben een keer een feestje gehad hier in de stad waarna we door het park zijn teruggelopen. Toen we op de helft waren ging het mis. Ik deed het in mijn broek en dook snel de bosjes in. Mijn vrouw stond huilend naast mij. Die vond het verschrikkelijk mij zo te zien. Het is later nog een keer voorgekomen, in de auto. Dat zijn vervelende dingen; niet het werk dat je ermee hebt, maar het is zo gênant. Sinds die tijd heb ik altijd schone spullen bij me. En voordat we weggaan ga ik altijd even naar de wc. Het is geen garantie dat ik onderweg niet nog een keer moet hoor, maar het helpt wel.

Informatie en ervaringen uitwisselen

Ik kreeg van het ziekenhuis destijds een folder mee over colitis ulcerosa en las weleens iets op internet, maar die informatie is vrij technisch. Het liefst spreek ik met onze vriend postbode. Hij vertelde mij onlangs dat hij door de hele wijk adresjes heeft waar hij kan aanbellen om naar het toilet te gaan. Het is fijn om samen ervaringen uit te wisselen. Dat voelt vertrouwd. In de familie weten ze dat ik iets heb, maar ik denk dat ze geen idee hebben wat het precies inhoudt. En zeg nou eerlijk, poep is ook geen hip onderwerp op een verjaardag. Nee… dat gaat niet tijdens een gebakje. Maar ik vind het helemaal prima zo. De kinderen snappen het helemaal, die houden me wel in de gaten als ik iets te hard in hun tuin sta te spitten.

Onafhankelijk zijn

Als we een feestje hadden buiten de stad, stapte ik vroeger nog weleens bij iemand in de auto. Tegenwoordig rij ik liever zelf. Dan kan ik bepalen wanneer er wordt gestopt en ben ik minder afhankelijk. Want een ander snapt niet, dat je zo snel naar de wc moet dat je het niet nog 5 minuten langer volhoudt. Het moet nú. Dan slaat de paniek wel toe ja. Binnen de Solexclub wordt er niet over gesproken, maar ze weten dat er af en toe even voor mij moet worden gestopt. En dat doen ze dan meteen. Dat is dik in orde!

Nee hoor, met een beetje passen en meten is het helemaal prima zoals het nu gaat. Ik geniet samen met Trees tegenwoordig dubbel en dwars van het leven!

 

 

NL/IBDD/18/0079  okt/19

 

Je verlaat nu de website www.wijhebbencolitis.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is.
Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.

    

Je verlaat nu de website www.wijhebbencolitis.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is.
Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.