Een stoma

31 december 2018

De dag na de operatie werd ik wakker op een eenpersoonskamer. Ik kwam enorm verzwakt uit de narcose: de gordijnen moesten dicht, de lampen uit. Maar ik realiseerde me ook meteen dat ik geen pijn meer had en opeens niet meer naar de wc moest. Mijn ziekte was weg. Ik vond het geweldig en was zo blij en opgelucht.

De stoma wilde ik nog even niet zien. Dat was allemaal heel goed voorbereid hoor, maar om er ook mee bezig te moeten zijn en het te zien, was me toen nog te veel. Ik was de eerste dagen heel suf, maar herstelde snel. Na drie dagen ging de sonde eruit en meteen daarna kreeg ik de eetlust terug. Heerlijk! Het ging heel erg goed, met uitzondering van de rugpijn door het voortdurende liggen op de rug, wat ik nooit deed. Na een paar dagen moest ik weer terug naar de vierpersoonskamer, maar het ging toen zo goed dat ik dat helemaal niet meer erg vond. Ik vond het juist wel gezellig en heb zelfs enorme lol gehad. Ik was zo toe aan leuke dingen doen en gezelligheid! Ik lag alleen maar gelukzalig in bed te stralen. Een week na de operatie mocht ik naar huis. Ik kreeg thuiszorg voor de stoma. Al met al heb ik dus een maand in het ziekenhuis gelegen, terwijl ik dacht met een paar dagen prednison weer terug te zijn.

Leven met een stoma

Net na de operatie had ik niet zoveel moeite met mijn stoma, maar als ik vakantiefoto’s keek en mijn mooie buik van vroeger zag, werd ik wel wat verdrietig. Gelukkig ging dat gevoel ook wel weer weg omdat ik wist hoe ziek ik was geweest. In het begin werkte ik nog niet en zat ik lekker in mijn joggingbroek op de bank thuis, maar tegen de tijd dat ik in mijn nette kleding op m’n werk zat werd het toch allemaal wat anders. Ik had bovendien randjes die irriteerden en moest continu smeren met zalfjes en crèmepjes. Als ik stond te douchen had ik het zakje eraf en realiseerde ik me heel goed dat het niet bij me paste. Dit was ik niet. Ik vond het helemaal niets, die stoma. Het paste niet bij mij en ik deed ook geen moeite om het me eigen te maken. Maar ik zat toen ook al met de mogelijkheid in mijn hoofd van het aanleggen van een pouch. Die mogelijkheid zou er binnen een jaar zijn, hadden ze me al voor de operatie gezegd. Ik heb me misschien daarom nooit aan de stoma gehecht.

Een pouch in zicht!

Ik herstelde dus heel snel. We gingen in het voorjaar zelfs al weer op stedentrip. Dat ging allemaal heel goed. In juni kreeg ik de oproep dat ik in oktober 2013 naar Amsterdam kon voor de pouch-operatie, slechts acht maanden na de operatie waarbij ik een stoma kreeg!

Ik was er heel erg blij mee, maar stelde me toen ook meteen tot doel dat ik er vanaf dat moment alles aan zou doen om conditioneel zo goed mogelijk de operatie in te gaan. Die zomer begon ik dus met skeeleren en wandelen.

 

NL/IBDD/18/0080

Je verlaat nu de website www.wijhebbencolitis.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is.
Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.

    

Je verlaat nu de website www.wijhebbencolitis.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is.
Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.