Op zoek naar beterschap

4 december 2018

We hadden dus al een zoektocht van twee jaar achter de rug. Er was werkelijk geen medicatie geweest die hielp. Het abces tussen mijn anus en het scrotum deed inmiddels zoveel pijn dat ik niet meer kon zitten of liggen. Toen bleek dat het niet kon worden uitgezogen, werd alsnog besloten het operatief te verwijderen. In de volle wachtkamer van de poli moest ik op een harde plastic stoel zitten. Maar hoe? De tranen biggelden me over de wangen. Eén van de gastvrouwen had het in de gaten en zei: “Ik zal voor jou eens even een bed opzoeken.” Dat was zo fijn. Zo kon ik het volhouden totdat ik werd opgehaald.

 

Stoppen of doorgaan met behandeling?

Je wilt niet weten hoe opgelucht ik was zonder pijn te zijn na de operatie. Wat een verschil! Diezelfde avond mocht ik al naar huis. Het was mogelijk dat het abces weer zou terugkomen, vertelden ze, maar dat is nooit gebeurd. Bovendien gebeurde er nog iets anders moois. Vanaf het moment dat ik na de operatie was gestart met een antibioticumkuur bleef ook de diarree weg. Ik ging van wel 12 keer per dag naar de wc naar zo’n 2 keer per dag. Ik heb nadien nog een darmonderzoek gehad. De ontstekingen in de darmen waren toen rustig, maar zeker is dat ik colitis ulcerosa heb. Dat hebben ze gezien in de laatste 30 centimeter. De MDL-arts vroeg wat ik wilde: stoppen met de behandeling of doorgaan? We besloten in goed overleg te stoppen. Maar wel met de belofte dat als ik wel weer klachten krijg, ik mij moet melden. Tot op de dag van vandaag heb ik die beste man niet meer gezien.

 

Leeftijd of colitis?

Wat overblijft is dat er dagen zijn dat ik toch plotseling naar het toilet moet. Dan moet ik rennen om naar het toilet te komen. Ik geloof overigens niet dat voeding van invloed is op de klachten, maar stress is zeker een trigger. Ook als ik mij een dag lichamelijk druk heb gemaakt, kan ik dat goed merken. Dan ben ik lichamelijk zo op. Dat wil je niet weten. En of dat nou leeftijd is of colitis? Ik denk dat het allebei van invloed is. Weet je wat het is? Zolang je werkt, heb je een ritme. Als je uit dat ritme stapt, valt het altijd weer tegen dat je wat moet doen. Een paar jaar geleden liep ik zo met een 25-sports ladder op de schouders weg. Gisteren had ik zelfs moeite om een 16-sports ladder recht overeind te krijgen. Maar ja, laten we eerlijk zijn, ik ben ook geen 18 meer.

Toch wil ik er niet aan toegeven. Je kunt niet stil in de hoek gaan zitten. Mijn vader deed dat. Hij was altijd ambtenaar geweest. Na zijn pensioen ging hij op de bank zitten en kwam er niet meer af. Hij is maar 70 jaar geworden. Ik weet zeker dat zolang je probeert om de leuke dingen te doen, je ook veel langer leuke dingen kúnt doen. En daar heb ik weer helemaal zin in. We genieten iedere dag van het leven samen!

 

NL/IBDD/18/0079

 

Je verlaat nu de website www.wijhebbencolitis.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is.
Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.

    

Je verlaat nu de website www.wijhebbencolitis.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is.
Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.